Türkiyənin Milli İstiqlal Marşının Türkiyə Böyük Millət Məclisində (TBMM) qəbul olunmasından 94 il ötür. ANS PRESS-in xəbərinə görə, 1921-ci ildə - ölkədə istiqlal müharibəsinin (Qurtuluş savaşı) davam etdiyi dövrdə Təhsil Nazirliyi (Maarif Vəkaləti) milli marş üçün müsabiqə elan edir.

Müsabiqədə 724 nəfər iştirak etsə də, mərhum şair Məhmət Akif Ersoy sırf pul mükafatı verildiyinə görə bu yarışa qatılmaq istəmir.

M. Akif Ersoy ancaq təhsil naziri (Maarif Vəkili) Hamdullah Sübhinin təkidi ilə şanlı Türk Ordusuna səslənən Milli İstiqlal Marşını yazır.

Bütün ələmələri keçən milli istiqlal marşı 12 mart 1921-ci ildə TBMM-də millət vəkillərinin gurultulu alqışları ilə qəbul olunur. Bu əsəri isə TBMM-də ilk oxuyan şəxs təhsil naziri Hamdullah Sübhi olur.

M. Akif Ersoy qalib olduğu üçün qazandığı 500 lirəlik mükafatdan imtina edir və bu pulu hospitalda yatan yaralı qazilərin müalicəsi üçün bağışlayır.

Bütün şeirlərinin toplandığı “Safahat” kitabına İstiqlal Marşını daxil etməyən Akif bu əsərin xalqa aid olduğunu bildirir.

İSTİQLAL MARŞI

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Çatma, kurban olayım, çehrene ey nazlı hilal!
Kahraman ırkıma bir gül... Ne bu şiddet, bu celal?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal;
Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklal.

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim: Bendimi çiğner, aşarım;
Yırtarım dağları, enginlere sığmam taşarım.

Garb'ın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar;
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,
''Medeniyet!'' dediğin tek dişi kalmış canavar?

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın;
Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.
Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın...
Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Bastığın yerleri ''toprak!'' diyerek geçme, tanı!
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:
Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda!
Canı, cananı, bütün varımı alsın da Huda,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

Ruhumun senden İlahi şudur ancak emeli:
Değmesin ma'bedimin göğsüne na-mahrem eli;
Bu ezanlar -- ki şehadetleri dinin temeli --
Ebedi, yurdumun üstünde benim inlemeli.

O zaman vecd ile bin secde eder varsa taşım;
Her cerihamda, İlahi, boşanıp kanlı yaşım,
Fışkırır ruh-i mücerred gibi yerden na'şım!
O zaman yükselerek Arş'a değer, belki, başım.

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.
Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlal:
Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklal.
Mənbə
ANS PRESS